ΠΑΡΘΕΝΩΝ. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ !!! Ειδικό Αρχειακό Αφιέρωμα

Του εκδότου του www.Apodimos.com Ξενοφώντα Φαφούτη

Το αναφερθούμε για την Μεταφορά των «Γλυπτών του Παρθενώνα» στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολις ήταν το πιο απλό , όμως αποφασίσαμε να ενημερώσουμε όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους αδελφούς μας με ένα ειδικό Αρχειακό Αφιέρωμα έτσι οι πολυπληθείς επισκέπτες του Apodimos.com που μελετούν την αρθογραφία μας , όλοι να ζητούν την επιστροφή των «Γλυπτών του Παρθενώνα» και να τοποθετηθούν στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολις . Γνωρίζοντας τους ότι η Ελλάδα, από την απελευθέρωσή της και μετά, δε σταμάτησε ποτέ να ζητεί την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, που είχαν κλαπεί από τον Έλγιν και αποκτηθεί από το βρετανικό κράτος, έναντι 35.000 λιρών. Όμως το νέο Μουσείο της Ακρόπολης υπήρξε απάντηση σε ένα από τα πολλά ζητήματα που έθεταν οι αρχές του Βρετανικού Μουσείου στις επανειλημμένες κρούσεις των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης, που ζητούσαν να μάθουν γιατί δεν επιστρέφονται τα μάρμαρα. Οι Βρετανοί υποστήριζαν ότι, αν επέστρεφαν και τοποθετούνταν στη θέση τους, στον ιερό βράχο, θα καταστρέφονταν από την ατμοσφαιρική μόλυνση, την όξινη βροχή, τα τόσα ατμοσφαιρικά προβλήματα της Αθήνας.

Πριν σας παρουσιάσουμε αυτό το ειδικό Αρχειακό Αφιέρωμα σαν πρόλογο θα σας παρέχομε ορισμένες πληροφορίες για το Παρθενώνα

Όπως ήταν αναπτυγμένη η Ακρόπολη την εποχή του Πλάτωνα .

Την Εποχή της Ελληνικής Επανάστασης

Η Καταστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, την εποχή του Έλγιν

Τα «Γλυπτά του Παρθενώνα» στο Βρετανικό Μουσείο

Ο Σχεδιασμός του νέου Μουσείου της Ακρόπολης

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Για να δείτε την εικονική περιήγηση στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης από το BBC , κάντε κλικ εδώ . Θα χρειαστείτε το Real Player.

Από το Παλαιό Μουσείο της Ακροπόλεως προς το Νέο

Ο μετακινηθείς λίθος της Ζωφόρου είναι το καλύτερα διατηρημένο και το βαρύτερο κομμάτι και αναπαριστά τρεις νέους που σέρνουν βόδια για θυσία. Πρόκειται για έργο μεγάλης τέχνης και γι' αυτό είχε γράψει από το 1750 ο Άγγλος περιηγητής, Στιούαρτ Ρεβέτ.

Στο εσωτερικό του νέου μουσείου.

Η θέα του Παρθενώνα από το Νέο Μουσείου της Ακροπόλεως .

ü        Ο Παρθενώνας, είναι ο ναός που κτίσθηκε προς τιμήν της Αθηνάς, προστάτιδας της πόλης της Αθήνας, υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα. Η εποχή της κατασκευής του συνταυτίζεται με τα φιλόδοξα επεκτατικά σχέδια της Αθήνας και της πολιτικής κύρους που ακολούθησε έναντι των συμμάχων της κατά την περίοδο της αθηναϊκής ηγεμονίας.

Ο Παρθενώνας αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της αθηναϊκής πολιτείας και τον κολοφώνα του δωρικού ρυθμού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. και τα εγκαίνια έγιναν το 438 π.Χ. στα Μεγάλα Παναθήναια, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος περατώθηκε το 433/2 π.Χ.

Οι αρχιτέκτονες που εργάστηκαν ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και ο Φειδίας, που είχε και την ευθύνη του γλυπτού διάκοσμου.

Τώρα για πρώτη φορά ύστερα από 2.500 χιλιάδες χρόνια, τα γλυπτά του Παρθενώνα μετακινούνται από τον Ιερό Βράχο σε ένα μουσείο που προστατεύει, συντηρεί και αναδεικνύει κατά τον καλύτερο τρόπο αυτά τα μνημεία. Για την μετακίνηση αυτή συνολικά θα χρησιμοποιηθούν έξι ειδών κιβώτια για τα 246 γλυπτά που θα μετακινηθούν, συνολικού βάρους 113 τόνων, ενώ άλλους 184 τόνους ζυγίζουν χιλιάδες άλλα αντικείμενα που βρίσκονται στις αποθήκες του Μουσείου.

και τώρα θα σας παρουσιάσουμε ότι έχει γράψει διαχρονικά το Apodimos.com για το θέμα των Γλυπτών. Ο κόμβος μας που σαν Online Magazine ενημερώνει όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους και προτρέπει τους αναγνώστες του να μελετήσουν ότι διαχρονικά έχει γράψει για την Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα , την Ακρόπολη και τις Ενέργειες που έχουν γίνει έτσι ώστε να τα έχουν υπόψη τους έτσι ώστε όλοι τους να ζητούν την επιστροφή τους.

ü        Το Apodimos.com είχε γράψει :

        Το 2000

o          Αξιοποίηση του Απόδημου Ελληνισμού

o         Επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα

        Το 2001

o         Για να θυμόμαστε τους Αγώνες της ΜΕΛΙΝΑΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗ για την επιστροφή των ΜΑΡΜΑΡΩΝ του ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

        Το 2002

o          ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

o         ΔΥΟ ΑΚΟΜΑ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ <<ΓΛΥΠΤΩΝ>> ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ ΕΝΩ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΛΟΥΒΡΟ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ.

o         ΙΣΩΣ KAI ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ OI ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

        Το 2003

o         ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ για ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ των ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ.

        Το 2004

o          ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ.

o         ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΛΑΟΙ ΖΗΤΟΥΝ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥΣ.

o         ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ του ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΔΟΥΝ στους ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ !!!

        Το 2005

o         Η ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ του ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ για την ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ, για ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΕΙ.

o         Ο ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΗΣ ΖΩΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ.

o         ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ γιατί στην ΑΓΓΛΙΑ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ!! ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ;

Σαν συμπλήρωμα σ΄ αυτό ειδικό Ιστορικό Αφιέρωμα για την περαιτέρω ενημέρωση όλων των Ελλήνων και τους Απόδημων αδελφών μας τους παρουσιάζει 2 ενημερωτικούς άξονες που είναι το ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ για τον ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ και ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ «ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ» με τις αντίστοιχες πληροφορίες για ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ που παρέχονται οι πληροφορίες για την Ιστορία, Κατασκευή και μεταφορά των «Γλυπτών του Παρθενώνα» στο Νέο Μουσείο της Ακροπόλεως και τους προτρέπει τους αναγνώστες του να μελετήσουν και αυτά.

Α. ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ για τον ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ και ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ «ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ».

Σ’ αυτόν το άξονα παρουσιάζεται Μια σύντομη περιγραφή για τα κλεμμένα «Γλυπτά του Παρθενώνα» και το Νέο Μουσείο, πληροφορίες που θα μου θυμίσουν πολλά και είναι Οι χρόνοι των Καταστροφών στην διάρκεια των χρόνων.

Θα παρουσιάσει Μια κακοπροαίρετη ενέργεια εναντίον της Επιστροφής των «Γλυπτών του Παρθενώνα » που παρουσιάζει μια έρευνα εναντίον της επιστροφής , καθώς τις αντιδράσεις που ζητούν την επιστροφή όπου Οι συντάκτες των Δημοσιευμάτων αμφισβητούν την επιχειρηματολογία του Βρετανικού Μουσείου και το γεγονός όπου Στην Ουάσιγκτον για το νέο Μουσείο Ακρόπολης έγινε ειδική εκδήλωση και το γεγονός όπου Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης ενισχύει το αίτημα για επιστροφή των Γλυπτών.

Επίσης πληροφορίες όπου Ο Παρθενώνας παρουσιάζεται και μέσα από την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία και μια Σύντομη Ιστορία των Αναστυλώσεων στον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως

      Μια σύντομη περιγραφή για τα κλεμμένα «Γλυπτά του Παρθενώνα» και το Νέο Μουσείο

Η πρώτη επίσημη αίτηση για την επιστροφή των μαρμάρων καταγράφεται το 1829 και η ελληνική πλευρά επανέρχεται σε τακτά ή άτακτα χρονικά διαστήματα, ενώ η επίσημη βρετανική πλευρά κωφεύει και θα πει το 1961 ο Βρετανός πρωθυπουργός Χάρολντ ΜακΜίλλαν «το θέμα είναι πολύπλοκο» και συνεχίζει να κωφεύει ακόμη και τις τελευταίες δεκαετίες, με τη βρετανική κοινή γνώμη εναντίον της. Παρ' ότι το αίτημα της επιτροπής είναι τόσο παλαιό, παρ' ότι

§          Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ο πρώτος που χαρακτήρισε μεταπολιτευτικά την επιστροφή των μαρμάρων ως «εθνικό στόχο»,

§          Ενώ η Μελίνας Μερκούρη που ήταν επί πολλά χρόνια υπουργός Πολιτισμού των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου, δημιούργησε τέτοια κίνησή έτσι ώστε στη συνείδηση των πολιτών αλλά και της διεθνούς κοινής γνώμης, το αίτημα της επιστροφής, τουλάχιστον τις τελευταίες δυόμισι δεκαετίες, έχει ταυτιστεί με την προσωπικότητα και τον προσωπικό αγώνα της. Η Μελίνα έθεσε για πρώτη φορά την επιστροφή των μαρμάρων ως επίσημο στόχο της ελληνικής κυβέρνησης μιλώντας τον Αύγουστο του 1982 στη Διεθνή Διάσκεψη της Ουνέσκο, στο Μεξικό. Από τότε επανερχόταν σε κάθε ευκαιρία, επιστράτευε προσωπικές σχέσεις και φιλίες, οργάνωνε μικρές «παραστάσεις» και έκανε ότι μπορούσε, μπροστά ή πίσω από τις κάμερες, για να κινητοποιήσει τόσο τον ελληνισμό όσο και τη διεθνή κοινή γνώμη.

Σύντομα, ο προσωπικός της αγώνας έγινε αγώνας εντός κι εκτός συνόρων για την «επανένωση ενός μοναδικού μνημείου της παγκόσμιας κληρονομιάς». Ακόμη και η βρετανική κοινή γνώμη τάχθηκε υπέρ της επιστροφής, σε ποσοστό άνω του 80%, ακόμη και οι Βρετανοί πολιτικοί διχάστηκαν. Κάτω από την επιρροή της χαρισματικής Μελίνας, μέχρι και ο -μάλλον αντιπαθής στο ελληνικό κοινό, λόγω του Γιουγκοσλαβικού- υπουργός Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας, Ρόμπιν Κουκ, πήρε θέση υπέρ της επιστροφής των μαρμάρων, τονίζοντας μάλιστα την δημιουργία ενός νέου Μουσείου, ικανού να στεγάσει και να προστατεύσει τα μάρμαρα.

Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης υπήρξε απάντηση σε ένα από τα πολλά ζητήματα που έθεταν οι αρχές του Βρετανικού Μουσείου στις επανειλημμένες κρούσεις των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης, που ζητούσαν να μάθουν γιατί δεν επιστρέφονται τα μάρμαρα. Οι Βρετανοί υποστήριζαν ότι, αν επέστρεφαν και τοποθετούνταν στη θέση τους, στον ιερό βράχο, θα καταστρέφονταν από την ατμοσφαιρική μόλυνση, την όξινη βροχή, τα τόσα ατμοσφαιρικά προβλήματα της Αθήνας.

Η προκήρυξη του διεθνούς διαγωνισμού για την κατασκευή του μουσείου που θα υποδεχόταν κάποτε τα μάρμαρα του Παρθενώνα, έγινε και πάλι από τη Μελίνα Μερκούρη το 1989. Έλαβαν μέρος εκατοντάδες αρχιτεκτονικά γραφεία από όλο τον κόσμο και κέρδισε το ιταλικό γραφείο Νικολέτι - Πασαρέλι. Τα σχέδιά τους δε πραγματώθηκαν ποτέ - το 1993 ο διαγωνισμός ακυρώνεται. Η ακύρωση αποτελεί, ουσιαστικά, μια διέξοδο από το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει δημιουργοί και αρχές λόγω του τεράστιου κόστους, των πολλών κατασκευαστικών προβλημάτων και των δεκάδων αναθεωρήσεων που γίνονται η μία μετά την άλλη.

Η ιδέα για την ανέγερση του μουσείου, δεν εγκαταλείπεται, όμως. Ιδρύεται ο Οργανισμός Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακροπόλεως και το 2000 προκηρύσσεται νέος διαγωνισμός. Νικητές αναδεικνύονται ο ελβετός Μπερνάρ Τσουμί, κοσμήτορας της σχολής αρχιτεκτονικής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, και ο Μιχάλης Φωτιάδης, αλλά οι αντιξοότητες δεν τους επιτρέπουν να προχωρήσουν. Η συνήθης ρήση είναι «Στην Ελλάδα όπου και αν σκάψεις πέφτεις σε αρχαία».

Μόλις τριακόσια μέτρα από την Ακρόπολη, οι ανασκαφές φέρνουν στο φως θησαυρούς, που όμως αποτελούν εμπόδια στην ανέγερση του νέου μουσείου. Οι κάποτε ρεαλιστικές προθέσεις για εγκαίνια κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 αποδεικνύονται όνειρο θερινής νυκτός, καθώς οι εργασίες δεν προχωρούν λόγω δυσκολιών στις απαλλοτριώσεις, μηνύσεων για καταστροφή αρχαιοτήτων κατά τις ανασκαφές/ εκσκαφές κ.α.

      Οι χρόνοι των Καταστροφών στην διάρκεια των χρόνων

Η αγάπη για την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα δεν είναι προνόμιο μόνο των ρωμιών, ακόμη και κατά τους χρόνους του μεσαίωνα.

o         Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Φράγκοι, Καταλανοί και Ενετοί κατακτητές της Αθήνας στήνουν στην Ακρόπολη το αρχηγείο τους, μετατρέπουν τα Προπύλαια από κατοικία του επισκόπου σε κατοικία του εκάστοτε ηγεμόνα, ενώ κρατούν την Παναγιά την Αθηνιώτισσα, την εκκλησία εντός του Παρθενώνα, αλλά την χρησιμοποιούν ως ρωμαιοκαθολική. Σέβονται το μνημείο και δεν επεμβαίνουν στον ιερό βράχο, σε αντίθεση με τους Οθωμανούς κατακτητές, που ακολουθούν.

o         Οι Τούρκοι θεωρούν τον Παρθενώνα εκκλησία, και, όπως τους περισσότερους λαμπρούς καθεδρικούς, τον μετατρέπουν σε τζαμί και τον «στολίζουν» με ένα χαρακτηριστικό μιναρέ. Αλλοιώνουν την εικόνα της Ακροπόλεως με νέα χτίσματα και αποθήκες πυρομαχικών. Όμως, και πάλι, ο Παρθενώνας μένει ακέραιος.

o         Ο Παρθενώνας παρπαραμένει ακέραιος, μέχρι το 1687, όταν ο ενετός Φραγκίσκος Μοροζίνης, επικεφαλής των δυνάμεων της Γαληνοτάτης στον ενετοτουρκικό πόλεμο, βομβαρδίζει την Αθήνα. Μεταξύ των στόχων του ήταν και η Ακρόπολη, στην οποία έχουν οχυρωθεί οι Τούρκοι. Γνώριζαν μάλιστα οι ενετοί, χάρη σε κατασκόπους τους, ότι οι Τούρκοι είχαν μετατρέψει τον Παρθενώνα σε πυριτιδαποθήκη. Δίπλα της βρισκόταν και το κατάλυμα του Τούρκου διοικητή των Αθηνών. Έτσι ο ιερός βράχος είναι ο υπ΄αριθμόν ένα στόχος του Μοροζίνη.

Δύο οβίδες πλήττουν το ναό - πυριτιδαποθήκη, καταστρέφουν το μεγαλύτερο μέρος του σηκού, ρίχνουν το ένα τρίτο των κιόνων και το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών της ζωφόρου. Οι Τούρκοι παραδόθηκαν και η Γαληνοτάτη έστειλε μήνυμα στο Μοροζίνη πως, ήθελε να στολιστεί με ότι ωραιότερο μπορούσε να «αφαιρέσει» από τις ελληνικές αρχαιότητες. Ακολούθησε η αρπαγή γλυπτών, όχι μόνο από την Ακρόπολη. Και τελικά οι άνδρες του Μοροζίνη στην προσπάθειά τους να αποσπάσουν κάποια εκ των γλυπτών από τη θέση τους, τα κατέστρεψαν. Έχει ειπωθεί ότι, αν ο ναός δεν είχε καταστραφεί, οι Τούρκοι θα συνέχιζαν να τον χρησιμοποιούν ως τζαμί και δε θα ήταν τόσο εύκολη η εξαγορά των αξιωματούχων προ της γνωστότερης λεηλασίας που έγινε ποτέ στη χώρα.

o         Οι Ενετοί άνοιξαν το δρόμο στο Τόμας Μπρους, λόρδο Έλγιν, και τη διασημότερη κλοπή ελληνικών αρχαιοτήτων στην ιστορία, την κλοπή των μαρμάρων που οι Βρετανοί αποκαλούν «Ελγίνεια» προς τιμήν του κλέφτη, διασήμου για ανάλογες συμπεριφορές και σε άλλες περιοχές «βρετανικού ενδιαφέροντος», όπως η Κίνα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, ο Λόρδος Έλγιν έτυχε επιθέσεων και κριτικής από μερίδα των συμπατριωτών του, ήδη κατά την περίοδο της κλοπής. Πριν καν αποστείλει στη Βρετανία το τελευταίο φορτίο (1812), δέχθηκε τα πυρά πολλών διανοουμένων, με προεξάρχοντα τον Λόρδο Βύρωνα. Με άρθρα στις εφημερίδες και φυλλάδια, τον χαρακτήριζαν «αρπακτικό» και τον κατηγορούσαν για απάτη, βανδαλισμό και καταστροφή μοναδικών για την ιστορία της ανθρωπότητας θησαυρών.

      Μια κακοπροαίρετη ενέργεια εναντίον της Επιστροφής των «Γλυπτών του Παρθενώνα »

Στο blog της βρετανικής εφημερίδας «Guardian», με αφορμή το άρθρο του τεχνοκριτικού Τζόναθαν Τζόουνς με τίτλο «Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα δεν πρέπει να επιστρέψουν στην Ελλάδα», δεκάδες χρήστες του Διαδικτύου, από διαφορετικές χώρες, καταθέτουν τις απόψεις τους για το θέμα. Όπως μαρτυρά και ο τίτλος του κειμένου, η θέση του κ. Τζόουνς έριξε λάδι στη φωτιά. Βροχή έπεσαν τα μηνύματα από υπέρμαχους, διαφωνούντες και «ουδέτερους» στο θέμα της επιστροφής των Γλυπτών. Ανάμεσά τους είναι και αρκετοί Έλληνες.

Σύμφωνα με την άποψη του αρθρογράφου, «αν πούμε ότι η κλασική ελληνική τέχνη ανήκει στη μοντέρνα Ελλάδα, μειώνουμε την παγκόσμια κληρονομιά της αρχαίας Αθήνας». Ο κ. Τζόουνς δεν έχει σε μεγάλη εκτίμηση το συμπατριώτη του, φιλέλληνα λόρδο Βύρωνα: «Ποιος νοιάζεται για αυτά που σκεφτόταν; », σημειώνει στο κείμενό του και καταλήγει χαρακτηρίζοντας «ρατσιστική» τη συζήτηση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα τη στιγμή που «η Τουρκία δεν διεκδικεί τα αρχαία που βρίσκονται στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο».

Ενδιαφέρουσες απόψεις για το ζήτημα εκφράζονται στις απαντήσεις των χρηστών που με ψευδώνυμο έχουν πάρει μέρος στη συζήτηση. Ενδεικτικά παραθέτουμε ορισμένες από αυτές:

-                Πώς θα νιώθαμε αν οι Έλληνες μας έπαιρναν το Στόουνχεντζ;

-                Ο Παρθενώνας είναι σύμβολο της Αθήνας. Τι θα λέγαμε αν ένα κομμάτι του Μπιγκ Μπεν βρισκόταν κάπου αλλού;

-                Αν κάπου ανήκουν τα Γλυπτά, δεν είναι στο μουσείο αλλά πάνω στο ναό.

-                Αφού τα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν μπορούν να βρίσκονται πάνω στο ναό, ας βρίσκονται όσο πιο κοντά του γίνεται.

-                Τα Μάρμαρα δεν μπορούν να σταθούν μόνα τους στο χώρο χωρίς τον Παρθενώνα.

-                Η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα δεν πρέπει να αποτελέσει προηγούμενο και για άλλες συλλογές του μουσείου.

-                Αν ξεκινήσει η επιστροφή αντικειμένων από το Βρετανικό Μουσείο, πού θα τελειώσει;

-                Υπάρχουν χιλιάδες αρχαιότητες που θα μπορούσε να μας δανείσει η Ελλάδα στην περίπτωση της επιστροφής των Μαρμάρων.

-                Τα Γλυπτά καταλαμβάνουν ζωτικό χώρο στο Βρετανικό Μουσείο, το οποίο δεν έχει πού να εκθέσει την αιγυπτιακή συλλογή του.

-                Το Βρετανικό Μουσείο και τα μουσεία της Γαλλίας είναι γεμάτα από κλεμμένα αντικείμενα, γι’ αυτό και είναι τόσο εντυπωσιακά.

-                Δεν θα έχει ελεύθερη είσοδο το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης;

-                Ευτυχώς που οι Κρητικοί έκαναν μουσείο γιατί ο Εβανς θα είχε μεταφέρει την Κνωσό στην Οξφόρδη.

-                Να βγάλουμε τα Γλυπτά σε δημοπρασία, να τα αγοράσει ένας Ρώσος δισεκατομμυριούχος, να μην τα ξαναδούμε ποτέ…

Για του λόγου το αληθές δείτε τη συζήτηση εδώ: http://blogs.guardian.co.uk/art/2007/10/the_parthenon_marbles_should_not_be_returned_to_greece.html

Όμως ότι σας παρουσιάσαμε σαν Apodimos.com και οι πιο κάτω αναφορές παρουσιάζουν την αναγκαιότητα της επιστροφής των «Γλυπτών του Παρθενώνα».

      Οι συντάκτες των Δημοσιευμάτων αμφισβητούν την επιχειρηματολογία του Βρετανικού Μουσείου

Οι δυο πιο έγκυρες εφημερίδες της Αυστραλίας, οι «The Sydney Morning Herald» και «The Australian», υιοθετούν με θετικό τρόπο την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα με την ευκαιρία της λειτουργίας του νέου μουσείου της Ακρόπολης.

o         Αναλυτικά, η εφημερίδα «The Australian» αναφέρεται κυρίως στην εκστρατεία για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα και στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το πιο αξιοπρόσεκτο στοιχείο του Νέου Μουσείου Ακρόπολης, το οποίο αναμένεται να ανοίξει στις αρχές του επόμενου χρόνου, θα είναι ένα άδειο δωμάτιο το οποίο θα «αναμένει» την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, που αφαιρέθηκαν από το Λόρδο Έλγιν και βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Επίσης αναφέρει «Η Ελλάδα έχει εντείνει την πίεση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα ανακοινώνοντας ότι στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης θα εκτίθενται αντίγραφα των πρωτότυπων γλυπτών του Βρετανικού Μουσείου πλάι σε πρωτότυπα γλυπτά που έχουν συντηρηθεί». Στο δημοσίευμα παρατίθεται και ο αντίλογος του Βρετανικού Μουσείου και απόσπασμα από άρθρο του εκπροσώπου του Βρετανικού Μουσείου κ. Dyfri Williams, το οποίο δημοσιεύτηκε επίσης σε έκδοση του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.  Ωστόσο ο συντάκτης «αμφισβητεί την επιχειρηματολογία του Βρετανικού Μουσείου επισημαίνοντας στο τέλος του άρθρου ότι πολλά γλυπτά καταστράφηκαν κατά τη βιαστική ελγίνεια απόσπαση των Μαρμάρων».

o         Το δημοσίευμα της εφημερίδας «The Sydney Morning Herald» αναφέρεται στο ιστορικό γεγονός της μεταφοράς και πώλησης γλυπτών του Παρθενώνα από το Λόρδο Έλγιν. Τώρα, καθώς ολοκληρώνεται το έργο της αναστήλωσης του Παρθενώνα και καθώς πλησιάζουν τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακρόπολης έχει έλθει πλέον ο καιρός της επιστροφής των Μαρμάρων στο σπίτι τους.

Όπως σημειώνει μάλιστα η κ. Μαρία Ιωαννίδου, Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης, πρέπει να μην τα αποκαλούμε πλέον Ελγίνεια Μάρμαρα αλλά «Γλυπτά του Παρθενώνα» και πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα. Η κ. Ιωαννίδου τονίζει «Ο Παρθενώνας δεν είναι ένα ερείπιο. Στέκεται αυτόνομα και για να τον δει κανείς ολοκληρωμένο θα πρέπει τα γλυπτά να επιστραφούν».

      Στην Ουάσιγκτον για το νέο Μουσείο Ακρόπολης έγινε ειδική εκδήλωση

Η ελληνική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον υπό την αιγίδα του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αμερικής και της Αμερικανικής Επιτροπής του Διεθνούς Συμβουλίου για Μνημεία και Χώρους, διοργάνωσε Εκδήλωση για το νέο Μουσείο Ακρόπολης με κύριους ομιλητές τον Πρόεδρο του Οργανισμού για την κατασκευή του Μουσείου, Καθηγητή Δημήτρη Παντερμαλή, και τον αρχιτέκτονα Μπερνάρ Τσουμί. Ο πρώτος ανέπτυξε το ιστορικό, αλλά και τις αντιξοότητες που αντιμετώπισε η κατασκευή του Μουσείου, που έπρεπε να λάβει υπόψη πολλούς και αντικρουόμενους παράγοντες, ενώ συγχρόνως έπρεπε να αναδείξει παρόντα και απόντα εκθέματα, να ενταχθεί χωροταξικά στον περιβάλλοντα χώρο και να επικοινωνεί διαλεκτικά με τον Παρθενώνα.

Από την πλευρά του, ο αρχιτέκτονας του Μουσείου ανέπτυξε τη διαδικασία εξεύρεσης λύσεων για τις ιδιαιτερότητες του κτιρίου αυτού, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου είναι η διαφάνεια και η αντανάκλαση, που σε μεγάλο βαθμό καθόρισαν και την χρήση των υλικών.

Τις δύο κεντρικές παρουσιάσεις συμπλήρωσαν με παρατηρήσεις τους ο διεθνώς αναγνωρισμένος γνωστός ιστορικός κλασικής τέχνης, αρχαιολόγος και Πρόεδρος του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αμερικής, Μπράιαν Ρόουζ, και ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Αμερικανικής Επιτροπής του Διεθνούς Συμβουλίου για Μνημεία και Χώρους, Γκουστάβο Αραόζ, ενώ σε δήλωση προέβη και ο Γραμματέας της Αμερικανικής Επιτροπής για την Επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, Ελευθέριος Καρμίρης.

Η εκδήλωση προσέλκυσε το ενδιαφέρον εκατοντάδων ατόμων από την ευρύτερη περιοχή της Ουάσιγκτον, μεταξύ αυτών και πολλών δημοσιογράφων. Ο Έλληνας πρέσβης Αλέξανδρος Μαλλιάς, απηύθυνε χαιρετισμό, τονίζοντας ότι οι αρετές της αρμονίας, συμμετρίας και γεωμετρίας, που είναι χαρακτηριστικά του Παρθενώνα, απουσιάζουν γενικά από την σημερινή ζωή, μια έλλειψη που είναι εμφανής στις διεθνείς σχέσεις, στην κακομεταχείριση του περιβάλλοντος και του πλανήτη μας και άλλες παγκόσμιες προκλήσεις. Την έλλειψη αυτής της λεπτής ισορροπίας υπογραμμίζει και η απουσία των Μαρμάρων από τον Παρθενώνα, το σύμβολο του Δυτικού πολιτισμού.

Από ερωτήσεις και σχόλια που ακολούθησαν, ξεχώρισε η δήλωση του γνωστού συγγραφέα και δημοσιογράφου Κρίστοφερ Χίτσενς, ότι «το νέο Μουσείο της Ακρόπολης δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι τα Μάρμαρα του Παρθενώνα δεν έχουν λόγο να βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο και πρέπει να ενωθούν με το μνημείο τους που τα αποζητά».

      Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης ενισχύει το αίτημα για επιστροφή των Γλυπτών

Στην επιστροφή πλέον των Γλυπτών του Παρθενώνα ελπίζει η Ελλάδα με την κατασκευή του νέου Μουσείου διότι όπως αναφέρουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης το νέο Μουσείο της Ακρόπολης αποτελεί την απάντηση στο βασικό επιχείρημα του Βρετανικού Μουσείου ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει μουσείο ικανό να φιλοξενήσει τα Γλυπτά του Παρθενώνα.

o         Η εφημερίδα «Guardian», με την ευκαιρία της εκκίνησης των διαδικασιών μεταφοράς των αρχαιοτήτων αναφέρει «Υπάρχει η ελπίδα ότι (το μουσείο) θα καταρρίψει το επιχείρημα ότι η σύγχρονη Ελλάδα δεν μπορεί να φιλοξενήσει σωστά τους θησαυρούς της χρυσής εποχής της» και συνεχίζει η ίδια εφημερίδα «Με την αναπαραγωγή στον επάνω όροφο του ναού του Παρθενώνα στις ακριβείς διαστάσεις του, οι υποστηρικτές του λένε ότι τα μάρμαρα μπορούν να παρουσιαστούν στην αρχική τους διάταξη και πλαίσιο, με έναν τρόπο που δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει στο Βρετανικό Μουσείο». Ο «Guardian» αναφέρει επίσης ότι αν και οι δημοσκοπήσεις τα τελευταία δέκα χρόνια είναι υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών στην Ελλάδα, το Βρετανικό Μουσείο αρνείται να συμμετάσχει στη διαμάχη.

o         Και o «Independent» αναφέρεται στη διαδικασία της μεταφοράς των αρχαιοτήτων προσθέτοντας ότι το Βρετανικό Μουσείο αρνείται επίμονα την επιστροφή τους.

o         Λίγες ημέρες νωρίτερα η «Washington Post» σε άρθρο με τίτλο «Οι Έλληνες κάνουν τα πάντα για την επιστροφή των Μαρμάρων» ανέφερε ότι «το κτίριο έχει σχεδιαστεί για να διαπερνά την πολυπλοκότητα των επιχειρημάτων για την κλεμμένη τέχνη, θέλοντας να απευθυνθούν κατευθείαν στο συναίσθημα». Στη συνέχεια η εφημερίδα αναφέρει ότι το τωρινό επιχείρημα του μουσείου (ότι εκεί επιτρέπεται να ειπωθεί η ιστορία των Γλυπτών, ανάμεσα σε άλλες, άλλων αρχαιοτήτων), διαφέρει από εκείνη που αναφέρει στην ιστοσελίδα του. Στη συνέχεια καταρρίπτει ένα- ένα τα επιχειρήματα του Βρετανικού Μουσείου.

o         Εν τω μεταξύ, ο Βρετανός πρέσβης στην Ελλάδα δήλωσε ότι το μουσείο «είναι πολύ εντυπωσιακό, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα από αυτό». Ενώ ο υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης επισήμανε ότι για πρώτη φορά ύστερα από 2.500 χρόνια μεταφέρονται τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο νέο Μουσείο και αναφέρθηκε λέγοντας ότι «Επανέρχεται ως φυσικό επακόλουθο το αίτημα για την αποκατάσταση της ενότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα» και για την επιστροφή των Γλυπτών δήλωσε χαρακτηρίζοντας το αίτημα αυτό οικουμενικό και «ανάλογο εκείνου για ειρήνη στον κόσμο και για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

o         Ερωτώμενος ο πρώην υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας κ. Ζακ Λανγκ μετά τη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό, εάν είναι καιρός να επιστρέψουν τα γλυπτά από το Βρετανικό Μουσείο στην Ελλάδα, εκείνος απάντησε: «Από την πρώτη μέρα υποστήριξα την πρωτοβουλία με την Μελίνα Μερκούρη και τον Ζυλ Ντασέν. Πιστεύω ότι είναι μια δίκαιη υπόθεση και ότι τελικά οι Βρετανοί θα πρέπει να το αποδεχθούν».

o         Στην Συνάντηση με τον Πρόεδρο του Παγκόσμιου Συνδέσμου για την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα κ. David Hill είχε το πρωί της Παρασκευής (5 Οκτωβρίου) ο Υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης όπου συζητήθηκαν οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων. Δήλωσε ο κ. Λιάπης «Η συνάντηση με τον κύριο Hill ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και χρήσιμη. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω δημοσίως για τη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει, προκειμένου να επιστρέψουν τα γλυπτά του Παρθενώνα στον τόπο μας», ενώ πρόσθεσε, «Η αποκατάσταση της ενότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι για μας, ιστορικό χρέος διαρκείας. Και θα έλεγα ότι με την μεταφορά των γλυπτών αυτές τις μέρες στο Νέο Μουσείο, δημιουργείται μία νέα - αισιόδοξη προοπτική».

Από την πλευρά του ο κ David Hill απάντησε σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με το εάν το νέο Μουσείο Ακρόπολης αποτελεί ένα δυνατό επιχείρημα για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, απάντησε: «Νομίζω ότι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι ένα από τα πιο σημαντικά νέα κτίρια στον κόσμο. Είναι ένα μεγάλο απόκτημα για την Ελλάδα και είναι το καλύτερο επιχείρημα για την επιστροφή των Μαρμάρων. Είμαστε όλοι εντυπωσιασμένοι από το Νέο Μουσείο. Είμαστε επίσης ενθουσιασμένοι από τις δηλώσεις του Υπουργού, αμέσως μόλις ανέλαβε τα καθήκοντα του, για την αναγκαιότητα της επιστροφής των Μαρμάρων και την έκθεση τους στο Νέο Μουσείο».

      Ο Παρθενώνας παρουσιάζεται και μέσα από την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία

Η αρχαία ιστορία του Παρθενώνα, όπως και οι περιπέτειές του στους νεότερους χρόνους είναι γνωστά το μάλλον ή ήττον. Εκείνη που παραμένει σχετικά άγνωστη είναι η ιστορία του μνημείου κατά τους μέσους χρόνους. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, ο Παρθενώνας υπήρξε χριστιανικός ναός. Από το 500 ως το 1450, για κάτι λιγότερο από μία χιλιετία, ο ναός της παρθένου Παλλάδας λειτούργησε ως ναός της Θεοτόκου Παρθένου και υπήρξε θρησκευτικό προσκυνηματικό κέντρο μεγάλης σημασίας καθ' όλη την ιστορία του Βυζαντίου.

Η εικόνα του Παρθενώνα ως εκκλησία είναι σκίτσο του Μ. Κορρέ και πάρθηκε από τον ιστότοπο του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της μετατροπής του αρχαίου ναού σε χριστιανικό, είναι πως τίποτε δεν πειράχθηκε, τίποτε δεν αλλάχθηκε. Ακόμη και τα αετώματα δεν σκεπάστηκαν - αφέθηκαν ως είχαν. Ο περίφημος φόβος των "δαιμονικών" αρχαίων θεών, απ ότι φαίνεται δεν περιελάμβανε την Ακρόπολη. Όχι μόνο τον Παρθενώνα: κατοικία του επισκόπου των Αθηνών ήταν τα Προπύλαια. 

Η πιο διαδεδομένη άποψη θέλει την Αθήνα να σβήνει μετά το κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών από τον Ιουστινιανό το 529 και να αρχίζει να ξαναγίνεται κέντρο όταν, με την Αναγέννηση, οι Δυτικοευρωπαίοι ανακαλύπτουν την κλασική Ελλάδα, χάρη στην αραβική επίδραση, και αρχίζουν να επισκέπτονται το κάποτε ένδοξο αυτό χωριό. Θέλει, επίσης, σε όλο το ενδιάμεσο διάστημα να μην υπάρχουν ιδιαίτερες πηγές ή δεδομένα για την ζωή στην Αθήνα. Όμως, όπως έχει δείξει ο Αντώνης Καλδέλλης, καθηγητής του τμήματος κλασικών σπουδών στο πανεπιστήμιο του Οχάιο, στην εργασία του «Ο Παρθενώνας στο Βυζάντιο: μια ξεχασμένη Ιστορία» (The Parthenon in Byzantium: A Forgotten History), η Αθήνα ούτε ξεχάστηκε ούτε έσβησε με το κλείσιμο των σχολών. Ούτε, ακόμη περισσότερο, οι βυζαντινοί υπήρξαν αδιάφοροι για την κλασική Ελλάδα - άποψη που κυριάρχησε μάλλον για να εξυπηρετήσει πολιτικούς λόγους παρά γιατί απηχεί την αλήθεια. Σύμφωνα με την έρευνα του κ. Καλδέλλη, κατά τους μέσους Βυζαντινούς χρόνους, και συγκεκριμένα από τον όγδοο αιώνα και μετά, «πολλοί ήταν οι χριστιανοί που έφταναν στην Αθήνα με ξεκάθαρο και μοναδικό στόχο να προσευχηθούν στον Παρθενώνα», που πια ήταν ναός της Παναγιάς της Αθηνιώτισσας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει κανείς σεβαστό αριθμό αγίων τους Νίκων ο Μετανοείτε, Όσιος Λουκάς, Μελέτιος ο Νεότερος κα, αριστοκράτες και αυλικοί της, απλό λαό και τουλάχιστον έναν αυτοκράτορα, το Βασίλειο το Β΄ το Βουλγαροκτόνο, που πάει εκεί το 1018 για να ευχαριστήσει την Παρθένο, μετά την τελική του νίκη κατά των Βουλγάρων.

Παράλληλα, η πόλη έτυχε πολλών αξιόλογων και ιδιαίτερα μορφωμένων επισκόπων, που αλληλογραφούσαν με τους ελληνιστές της Κωνσταντινούπολης. Σε αυτή την αλληλογραφία συναντά κανείς «τη δόξα, τη φήμη και το ''θαυματουργό φως'' του χριστιανικού Παρθενώνα», σε επιστολές γνωστών διανοητών όπως ο