Το www.apodimos.com μέσα από το Hellenic Eagle On Line Magazine παρουσιάζει ένα Άρθρο τοποθέτηση για το δημιουργούμενο πρόβλημα για την Ονομασία του FYROM (ΣΚΟΠΙΑ) και μια Ερώτηση που υπέβαλε για το ίδιο Θέμα προς τον ΥΠΕΞ στην Ελληνική Βουλή την 12 ΦΕΒ 2001. Πάντα πρέπει να έχουμε υπ’ όψη μας την Απόφαση των Πολιτικών Αρχηγών της 13/4/92 για την οποία είχαν συμφωνήσει όλοι οι αρχηγοί των Κομμάτων εκτός του ΚΚΕ.

 Η διά της σιωπής επιβεβαίωση, αφού δεν υπάρχει διάψευση, όσων διέρρευσαν τις ημέρες αυτές από τα Σκόπια με ελληνική πρόταση να ονομασθεί το κράτος αυτό ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με κάποιον γεωγραφικό προσδιορισμό αποκαλύπτει την εγγενή παθογένεια της διπλωματίας μας και την έλλειψη στοιχειώδους φαντασίας εκ μέρους της. Αδυνατεί ο κοινός νους να αντιληφθεί το σκεπτικό των ημετέρων.

Η Ελλάς προσφέρει τα τελευταία δέκα χρόνια στο γειτονικό κράτος τα πάντα. Και οικονομική βοήθεια και διεθνή στήριξη. Και πρωτίστως τον πνεύμονα αναπνοής της, τον λιμένα της Θεσσαλονίκης. Όλα αυτά χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Φυσικά την ίδια στιγμή τα Σκόπια υπείκοντα στα κελεύσματα της Άγκυρας αρνούνται να αναγνωρίσουν διπλωματικά την Κυπριακή Δημοκρατία και τίποτε σχεδόν από τα μεγάλα έργα τους δεν ανέθεσαν σε ελληνικές εταιρείες. Και φτάνουμε τώρα να τους προσφέρουμε νέο πολλαπλό πακέτο οικονομικών και πολιτικών παροχών για να αποδεχθούν αυτό που διακαώς επιθυμούν. Δηλαδή να ονομάζονται Μακεδονία!

Miserabile visu και incredibile dictu όπως έλεγαν οι Ρωμαίοι.

Τουτέστιν οικτρόν ιδείν και απίστευτον ειπείν. Σημειωτέον ότι η προσφορά μας αυτή γίνεται σε μια στιγμή όπου το υπαρκτικό πρόβλημα του σκοπιανού κράτους είναι οξύτερο παρά ποτέ.

Πρώτον: Το Μακεδονία με επιθετικό προσδιορισμό σημαίνει σκέτο, Μακεδονία. Και τα μικρά παιδιά γνωρίζουν ότι το ουσιαστικό «τρώει» το επίθετο. Ουδείς πρόκειται να χρησιμοποιήσει το επίθετο. Οι Σκοπιανοί δεν θα το κάνουν αφού τους μένει το ουσιαστικό το οποίο μανιακά, χρησιμοποιούν τόσα χρόνια. Άλλο πράγμα είναι η πρόσκτηση ονόματος χωρίς τον όρο Μακεδονία. Οι ξένοι εξ’ άλλου όπως απέδειξε, και όφειλε να το εκτιμήσει το ελληνικό ΥΠΕΞ, αυτά τα χρόνια η ονομασία Π.Γ.Δ.Μ θα χρησιμοποιούν «χάριν ευφωνίας» σκέτο το Μακεδονία.

Επομένως οι ημέτεροι, αν προχωρήσουν τελικά σε τέτοια «λύση» όχι απλώς δεν τετραγωνίζουν τον κύκλο, αλλά κυκλώνουν το τετράγωνο! Άρα πρόκειται για περιφανή νίκη των Σκοπίων.

Δεύτερον: Οι Σκοπιανοί ξέρουν πολύ καλά ότι και αν ακόμη τους αναγνωρίσουν και οι 190 χώρες του κόσμου ως Μακεδονία, η αναγνώριση αυτή θα αποτελεί μόνον το 5% της εθνικής τους ταυτότητας. Το 95% θα το κρατάει η Ελλάδα. Και μόνον εάν και όταν το (δια)πράξει και εκείνη θα έχουν αναγνώριση. Κατά μίαν ωραίαν έκφραση το όνομά μας το δανεισθήκαμε από τα παιδιά μας και οφείλουμε να το παραδώσουμε σ’ αυτά.

Τρίτον: Φαίνεται ότι η προτεινόμενη ονομασία αφήνει άθικτο τον πυρήνα του γειτονικού κρατικού μορφώματος. Δηλαδή το περιεχόμενό του, που είναι το έθνος και η γλώσσα. Προδήλως διατηρείται το εν χρήσει ψευδώνυμο δι’αμφότερα. Και αυτονοήτως όλο το σταλινικής εμπνεύσεως δόγμα των «τριών Μακεδονιών». Αρα παραμένουν και αναγνωρίζονται τα πάντα.

Τέταρτον: Όσοι φαντάζονται ότι αποφασίζουν για το «τώρα» και ότι τους φτάνει η επικοινωνιακή διαχείριση θεμάτων μακροπρόθεσμα μείζονος εθνικής σημασίας, δεν γνωρίζουν ιστορία. Η πάντως αρνούνται να την συμβουλευθούν. Εξ’ αντικειμένου ιστορικά η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική. Ο Στάλιν ενέπνευσε στον Τίτο την κατασκευή του αποκληθέντος μακεδονικού έθνους και το δόγμα των 3 Μακεδονιών. Και πειθανάγκασε τον Γκεόργκι Δημητρώφ της Βουλγαρίας που αγωνιωδώς ρωτούσε και διερωτώνταν «Μιλάμε για μακεδονικό έθνος {τα Σκόπια} ή για μακεδονικό πληθυσμό που αποτελείται από Βουλγάρους, Ελληνες και Σέρβους; Υπάρχει μακεδονικό έθνος και αν ναι που και πως;» (Γ. Δημητρώφ, Σελίδες από το απόρρητο ημερολόγιο, 21). Ο Στάλιν όμως είχε αποφασίσει και η συνταγή ήταν έτοιμη: «Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση δεν υπήρχε έθνος Λευκορώσων, αλλά εμείς το αποφασίσαμε και τώρα κανείς δεν το αμφισβητεί» (ενθ’αν. 22).

Η κατασκευή του νέου έθνους από το εθνογραφικό συνονθύλευμα της περιοχής πλαισιώθηκε με το δόγμα των 3 Μακεδονιών από τις οποίες φυσικά ελεύθερη είναι των Σκοπίων. Αυτή έκτοτε καλλιέργησε και εξακολουθεί διά παντός μέσου, κυρίως της σχολικής εκπαίδευσης, να καλλιεργεί τον αλυτρωτισμό, φιλοδοξώντας πάντοτε να απελευθερώσει τους «δούλους αδελφούς και τα δούλα εδάφη». Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε ότι η «όλη σύλληψη έγινε με στόχο, όπως τω καιρώ εκείνω απεφάνθη και η Ουάσιγκτον, την απόσπαση της Μακεδονίας από την ελληνική επικράτεια. Είναι αυτονόητο ότι η Ελλάδα οφείλει σεβόμενη εαυτήν να εμποδίσει τη διαμόρφωση συνθηκών στα βόρεια σύνορα της που θα επέτρεπαν, κατά την εύστοχη επισήμανση του Κ. Καραμανλή προς Αντρεότι (21. 1. 92), «σε οποιονδήποτε συνδυασμό δυνάμεων να απειλήσει και πάλι στο μέλλον την ασφάλεια και την ακεραιότητά της». Αυτήν την πραγματικότητα ο Eλλην ΥΠΕΞ ονόμασε χθες «συναισθηματικό πρόβλημα»! O tempora o mores!

Πέμπτον: Αντί να κανακεύουμε τις παιδικές αρρώστιες μιας ασταθούς δημοκρατίας που κινδυνεύει να διαλυθεί από τους ενόπλους UCKάδες πρέπει να υποδείξουμε στην κυβερνώσα, επί του παρόντος, σλαβική νομενκλατούρα, ότι το μέλλον της χώρας τους δε βρίσκεται στα παραμύθια που τη γέννησαν αλλά στην πραγματικότητα που τη συγκροτεί. Αυτή η πραγματικότητα διδάσκει ότι υπάρχει εκεί ένα εθνοτικό μωσαϊκό. Και άρα η ανάγκη επιβίωσης του επιβάλλει να θεμελιωθεί η πορεία του στην αλήθεια της πολυεθνικής του σύνθεσης. Κάθε απόπειρα να οργανωθεί η πολυεθνική αυτή ομάδα στο κατά συνθήκην ψεύδος μιας τάχα μονοεθνικής, μυθολογικής δε σίγουρα βάσης, μόνον βραχύβια αποτελέσματα θα έχει.

Αργά ή γρήγορα η αλήθεια θα εκδικηθεί το ψεύδος και θα το ανατρέψει μάλλον βίαια. Και τότε ο κίνδυνος να γίνουν τα Σκόπια πυριτιδαποθήκη τινάζοντας στον αέρα τη σταθερότητα της περιοχής είναι βέβαιος. Το 2010 η πλειοψηφία των πολιτών του κράτους θα είναι αλβανική. Η παρούσα νομενκλατούρα ακόμη και δημοκρατικά ανατρέπεται. Κανείς δε μπορεί να είναι σίγουρος πως θα αντιδράσει ο ασυγκράτητος αλβανικός μεγαλοιδεατισμός, ο λανθάνων βουλγαρικός εθνικισμός και ο ταπεινωμένος σερβισμός. Για τον Ελληνισμό δε μιλούμε, διότι θα τηρεί εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα!

Κατά συνέπειαν η πραγματική συνεισφορά στο μέλλον των Σκοπίων είναι να απαλλαγούν από τη φρεναπάτη της μυθιστορηματικής τους καταγωγής και να προσγειωθούν στην ωμή πραγματικότητα. Ομαλά και λογικά. Τότε όλες μαζί οι εθνότητες θα εγκαταλείψουν τα κατασκευασμένα στερεότυπα του πρόσφατου παρελθόντος τους και θα αναζητήσουν ένα λαμπρό μέλλον σε ένα μικρό μεν, πολυπολιτισμικό όμως και πολυεθνικό κράτος που κύρια φροντίδα του είναι η ευημερία των πολιτών του ασχέτως εθνικής καταγωγής. Σ’αυτή την περίπτωση θα παύσουν να αναζητούν μεγαλομανή ψευδώνυμα. Θα αρκεσθούν σε όποιο ταπεινό, αλλά αληθινό όνομα. Μόνο σ’αυτή την εκδοχή οι εθνότητες που συναπαρτίζουν το λαό των Σκοπίων θα αποκρούουν συνειδητά κάθε παρεμβατική ή και επεμβατική διάθεση των γειτνιαζουσών μητέρων-πατρίδων τους, θέτοντας ύψιστη προτεραιότητα την ειρήνη και την πρόοδό τους μέσα στο δικό τους κράτος. Ενδεχόμενη εκχώρηση εκ μέρους μας του ονόματος Μακεδονία δε μπορεί εκ των πραγμάτων να εξυπηρετήσει τη σταθερότητα στην περιοχή και την ασφάλεια της χώρας μας. Αντιθέτως θα νομιμοποιήσει τη μεγαλύτερη πλαστογραφία της ιστορίας εναντίον της ιστορίας. Πλαστογραφία μετά χρήσεως. Και θα κυοφορήσει μακροπρόθεσμα συσχετισμούς απειλών κατά της ακεραιότητας και των ζωτικών συμφερόντων μας.

Οι διαχειριζόμενοι το ζήτημα στην Αθήνα πρέπει να αντιληφθούν το μέγεθος της παράνοιας να ονομάσουμε οι Έλληνες τους σφετεριστές των αναπαλλοτρίωτων ιστορικών μας τίτλων, Μακεδόνες.

Συμπέρασμα: Και αν ολόκληρη η ανθρωπότητα τους ονόμαζε Μακεδόνες, εμείς δεν πρέπει να διαπράξουμε αυτό το έγκλημα. Γιατί αν για τους άλλους είναι πλημμέλημα για μας θα είναι κακούργημα.

Διέρρευσε από τα Σκόπια ότι η ελληνική πλευρά προέτεινε στην γειτονική χώρα δελεαστικό πακέτο προσφορών προκειμένου η ψευδώνυμη Μακεδονία να δεχθεί να θέση πλάι στο Μακεδονία τον επιθετικό προσδιορισμό «Βόρεια» ή «Νέα».

Αν η είδηση είναι αληθινή πρόκειται για χονδροειδή γκάφα της ελληνικής διπλωματίας.

Πράγματι α) ανατρέπεται η κοινή απόφαση των πολιτικών αρχηγών της 13/4/92 όπου όλοι πλην ΚΚΕ συνομολόγησαν ότι δεν θα αποδεχθούν ένα όνομα που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία, β) ο προσδιορισμός «βόρεια» ή «νέα» αφήνει άθικτο τον πυρήνα του σταλινικού κατασκευάσματος που είναι το νεοσύστατο ψευδώνυμο έθνος των «Μακεδόνων» και η κατά βάση νεοσύστατη και αυτή ψευδώνυμη «μακεδονική» γλώσσα γ) ο προσδιορισμός αυτός, εφ’όσον διατηρείται το ουσιαστικό ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, θα είναι το προσωρινό προπέτασμα καπνού και θα απορριφθεί από την επομένη αφού πρωτίστως οι Σκοπιανοί, αλλά και οι εθισμένοι στη χρήση του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ θα τον καταργήσουν διά της αχρησίας.

Αρα στην περίπτωση αυτή έχουμε μια περιφανή νίκη των Σκοπίων, την οποία και............ χρηματοδοτούμε, δηλαδή τους πληρώνουμε για να δεχθούν να λέγονται…... Μακεδονία!

Ευελπιστούμε ότι οι του ΥΠΕΞ γνωρίζουν τις συνέπειες μιας τέτοιας επιπόλαιης πρότασης και θα σπεύσουν να την ανακαλέσουν αναθεωρώντας ταυτόχρονα και την πολιτική τους απέναντι στα Σκόπια.

Τι συνέβη, τι θα γίνει;

Ο ερωτών βουλευτής

Σ. ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ