Β.   Άξονες Εξωτερικής Πολιτικής 

1.       Η εποχή μας διακρίνεται από μια γιγάντια σύγκρουση για την παγκόσμια ηγεμονία, που διαδέχθηκε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.

2.       Η έκβαση αυτής της σύγκρουσης είναι άδηλη, σίγουρα, όμως, θα κρατήσει απρόβλεπτο χρόνο και σίγουρα θα δώσει το περιεχόμενο του 21^ου αιώνα.

3.       Η χώρα μας έχει μέγεθος που δεν της επιτρέπει την συμμετοχή στην σύγκρουση συμφερόντων, γιατί, λόγω μικρού ειδικού βάρους, τα τυχόν οφέλη θα είναι ελάχιστα, οι τυχόν, όμως, ζημιές μοιραίες. Άλλωστε, δυνάμεις αυτού του μεγέθους έχουν την μοίρα των μισθοφόρων. Σε περίπτωση επιτυχίας, λαμβάνουν το μισθό. Σε περίπτωση αποτυχίας, θεωρούνται αναλώσιμοι.

4.       Αλλά, πέραν του γενικού αυτού κανόνα, η χώρα μας έχει το μείζον πρόβλημα, που είναι η τουρκική επιθετικότητα. Λόγω, όμως, μεγέθους, δεν μπορούμε να σηκώσουμε δεύτερο μείζον πρόβλημα, δεύτερη μείζονα προσπάθεια. Μοιραία θα διακινδυνεύσουμε την κύρια προσπάθεια. Η στρατηγική μας διαφορά με την κυβέρνηση, στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, είναι ακριβώς αυτή. Θεωρεί η κυβέρνηση, ότι η ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας δεν έχει την απόλυτη προτεραιότητα και αντ’ αυτής επιλέγει την ΟΝΕ. Αυτήν την επιλογή τη θεωρούμε εθνικά επικίνδυνη, διότι, αναγκαστικά, οδηγεί σε υποχωρήσεις και συμβιβασμούς στο Αιγαίο και την Κύπρο.

5.       Ασφαλώς και η δική μας επιλογή έχει κόστος. Είναι, όμως, η μόνη που εγγυάται ασφαλή και αξιοπρεπή διέλευση από τις συμπληγάδες του καιρού μας, και από την άλλη πλευρά, στην κοινωνική της διάσταση, μέσω της Εθνικής Λαϊκής Ενότητας, μπορεί να εκφράσει και την πλειοψηφία της κοινωνίας μας.

6.       Ζητάμε την άμεση εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συμβάσεων.

7.       Προασπιζόμαστε το status quo του Αιγαίου και το αναφαίρετο δικαίωμά μας επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια.

8.       Αγωνιζόμαστε για την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από την Κύπρο, με μοναδικό σκοπό την κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της.

9.       Αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε τη FYROM με οποιοδήποτε παράγωγο του ονόματος «Μακεδονία».

10.   Αγωνιζόμαστε για την κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία και την ασφάλειά τους.

11.   Επαναθέτουμε το ζήτημα της αναγνώρισης από τη διεθνή κοινότητα της γενοκτονίας των Ποντίων.

12.   Ανακινούμε το θέμα του κατοχικού δανείου και των γερμανικών επανορθώσεων.

13.   Διεκδικούμε όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάννης για Ίμβρο, Τένεδο, την επιστροφή των περιουσιών των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και την απρόσκοπτη λειτουργία της Σχολής της Χάλκης. 

Επιδιώκουμε:

1.       Να εξασφαλίσουμε τη διαφάνεια και τη σωστή αξιοποίηση των οικονομικών και πλουτοπαραγωγικών μας πόρων, με σκοπό την επίτευξη ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή μας.

2.       Να επιμεληθούμε ιδιαίτερα και να προσπαθήσουμε ειδικά για την οικονομική στήριξη και την εμπέδωση της ασφάλειας στις ακριτικές περιοχές.

3.       Να καλλιεργήσουμε το αίσθημα εθνικής ομοψυχίας, με βάση μια κοινωνικά αποδεκτή πολιτική στην οικονομία, στην εργασία, στην παιδεία και στην υγεία.

4.       Να δραστηριοποιηθούμε άμεσα διπλωματικά θέτοντας πρώτη προτεραιότητα τη σύναψη σχέσεων και συμμαχιών με κράτη που έχουμε κοινά συμφέροντα.